KKTC Lefkoşa Surlariçi Bölgesinde Yaşayan 0-6 Yaş Çocuğu Olan Göçmen Anneler ve Çocuklarına Yönelik Nitel Bir Çalışma / A Qualitative Study on Immigrant Mothers and Their (0-6 Years Old) Children Living in Old City-Nicosia, TRNC

Çağla Gür, Dilara Dağaşan, Büşra Bingöl, Gizem Bayramoğlu

Özet


ABSTRACT

The aim of this study was to determine the situation of 3rd Group Turkey based immigrant mothers who have children of 0-6 year-old and their children. The study group was formed with 30 immigrant mothers living in Nicosia Surlariçi Region. The Snowball Sampling Method was used when reaching the working group. Here, at first a mother was interviewed, and then other mothers were reached either through the reference of the interviewed mother, or by a voluntary participation of another friend who knew her to participate in the study. 16 of the mothers in the working group migrated from Hatay, 7 from Mardin, 3 from Adana, 3 from Mersin, 1 from Urfa and settled in Cyprus.According to the results, it is found that most of the families migrated from Hatay and Mardin, most of them were Arabic based, some of them were Kurdish based and few were Turkish based, their first language that was spoken in the family was Turkish and most of the families were multi-child family. Most of the mothers were housewives where the others were working as cleaners and caregivers. Fathers were mostly working as a construction worker, driver, waiter, dyer etc. The results show that immigrant mothers had financial worries, they were not aware of how to raise their children, how to deal with them and their needs, they were living in the same region with the other immigrant families having a resemblance to them and their social environment consisted of the other immigrant families.

 

ÖZ

Bu çalışma Kuzey Kıbrıs’ta Lefkoşa’nın Surlariçi Bölgesi’nde yaşayan 3. Grup Türkiye Cumhuriyeti kökenli 0-6 yaş çocuğu olan göçmen anneler ve çocuklarına yönelik bir durum tespit çalışması niteliğinde bir çalışmadır. Çalışma Lefkoşa Surlariçi bölgesinde yaşayan 30 göçmen anne ile gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubuna ulaşılırken Kartopu Örnekleme Yöntemi kullanılmıştır. Burada da ilk önce bir anne ile görüşme yapılmış, daha sonra görüşme yapılan annenin referansı yoluyla, ya da onu tanıyan diğer bir arkadaşının da çalışmaya katılmaya gönüllü olarak katılması yoluyla diğer annelere de ulaşılmıştır. Çalışma grubunda yer alan annelerin 16’sı Hatay’dan, 7’si Mardin’den, 3’ü Adana’dan, 3’ü Mersin’den, 1’, ise Urfa’dan göç ederek Kıbrıs’a yerleşmişlerdir. Araştırma sonucunda, ailelerin daha çok Hatay ve Mardin’den göç ettiği, büyük çoğunluğunun etnik olarak Arap kökenli, bir kısmının Kürt kökenli, çok azının ise Türk kökenli olduğu, aile içerisinde konuşulan dilin daha çok Türkçe olduğu, ailelerin çoğunun çok çocuklu aileler olduğu ortaya çıkmıştır. Annelerin çoğu ev hanımıdır, diğerleri temizlik işlerine gitmekte ya da çocuk bakıcılığı yapmaktadır. Babalar ise çoğunlukla inşaat işçisi, şoför, garson, boyacı vb. olarak çalışmaktadırlar. Araştırmadan elde edilen bulgular doğrultusunda, göçmen annelerin maddi kaygılar yaşadıkları, çocuklarının yetiştirilmesi, onlara nasıl davranılması gerektiği ve ihtiyaçlarının neler olabileceği konusunda bilinçli olmadıkları, daha çok kendi durumlarına benzer özellikler gösteren diğer göçmen ailelerle aynı bölgede yaşadıkları, sosyal çevrelerinin yine diğer göçmen ailelerden oluştuğu sonucuna varılmıştır.


Anahtar Kelimeler


Göç, Kıbrıs, Göçmen anneler, Çocuklar; Immigration, Cyprus, Immigrant mothers, Children.

Tam Metin:

PDF

Referanslar


Ada, S. & Ünal, S. (2000). Sınıf yönetimi. İstanbul: Marmara Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi Matbaa Birimi.

Akalın, A. E. (2014). Türkiye’de ev hizmetlerinde çalışan göçmen kadınların toplumsal ve iktisadi varoluş stratejileri üzerine sosyolojik bir analiz. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Altay, Ö. & Özkal, N. (1997). Farklı gelir gruplarındaki ailelerin çocuklarına sağladıkları eğitim olanakları. Eğitim Sempozyumu (10-12 Nisan 1997), İzmir: Bilsa Bilgisayar Yay., s.55-62. Atasoy, A. (2011). Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin nüfus coğrafyası. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15), 29-62.

Balcı, A. (2009). Sosyal bilimlerde araştırma. Ankara: Pegem Akademi.

Boyd, M. & Grieco, E. (2003). Women and migration: Incorporating gender into ınternational migration theory. Migration Information Source. Migration Policy Institute, Washington, DC. Retrieved from www.migrationpolicy.org/article/ women-and-migration-incorporating-genderinternational-migration-theory.

Bulut, Y. & Eraldemir, Z. (2015). Göç olgusunun farklı boyutlarıyla Hatay ili İskenderun ve Dörtyol ilçeleri ölçeğinde incelenmesi, Uluslararası göç ve mülteci sorunun çözümünde kamu yönetiminin rolü içinde. S.13-38. İstanbul: Umuttepe Yayınları.

Castles, S. & Miller, M. (2008). Göçler çağı. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.

Coşkun, E. (2017). Türkiye’de kağıtsız göçmen kadınlar ve sosyal hizmetler. Çalışma ve Toplum, 3, 1299-1316.

Cyprus Pedagogıcal Instıtute (2010). Göçmen öğrencilerin kıbrıs okullarına ve toplumuna pürüzsüz entegrasyonuna yönelik kültürlerarası eğitim. Cyprus: Ministry Of Education and Culture.

Creswell, J. W. (2016). Nitel araştırma yöntemleri (3. Basım). Ankara: Siyasal Kitabevi.

Çağlayan, S. (2014). Göç kuramları, göç ve göçmen ilişkisi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17, 67-91.

Dallar Bilge, Y.; Taşar, M. A.; Kılınçoğlu, B.; Özmen, S. & Tıraş, Ü. (2013). Alt sosyoekonomik düzeye sahip anne-babaların çocuk istismarı ve ihmali hakkındaki bilgi düzeyleri, deneyimleri ve kullandıkları disiplin yöntemleri, Anadolu Psikiyatri Dergisi, 14, 27-35.

Dedeoğlu, S. (2012). Türkiye’de göçmenlerin sosyal dışlanması: İstanbul hazır-giyim sanayinde çalışan Azerbaycanlı göçmen kadınlar örneği. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 66(1): 27-48.

Dinç, B. (2002). Okul öncesi eğitimin 4–5 yaş çocuğunun sosyal gelişimine etkileri konusunda öğretmen görüşleri. Yayınlanmamış Yüksel Lisans Tezi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Dolunay, A. & Keçeci, G. (2017). Göçmenlerin Kent Dokusuna Etkisi: KKTC Surlariçi Örneği. Journal of History Culture and Art Research, 6(3), 524-559.

Ehrenreich, B. & Hochschild, A. (2003). Global Women: Nannies, Maids and Sex Workers in the Global Economy. London: Granta.

Göynüklü, Ceren (2012). Kuzey Kıbrıs’ ta Göçmen İşçilerin İnsan Hakları. KKTC, Lefkoşa: Kıbrıs Türk İnsan Hakları Vakfı Yayınları No: 6, Mavi Basım.

IOM (2011).World Migration Report 2011, International Organization for Migration, Switzerland.

IOM (2018). World Migration Report 2018, the UN Migration Agency. https://publications.iom.int/system/files/pdf/wmr_2018_en.pdf

Keser, U. (2006). Kıbrıs’ta Göç Hareketleri ve 1974 Sonrasında Yaşananlar, Çağdaş Türk Tarihi Araştırmaları Dergisi, 12:103-128.

KKTC Başbakanlık DPÖ (2009). İstatistik yıllığı (2009). KKTC Başbakanlık DPÖ (Devlet Planlama Örgütü), İstatistik ve Araştırma dairesi, Lefkoşa: KKTC Devlet Basımevi.

Kofman, E.; Phizacklea, A.; Raghuram, P. & Sales, R. (2000). Gender and International Migration in Europe: Employment, welfare and politics. London, UK: Routledge.

Lister, R. (2004). Poverty: Key concepts. Cambridge: Polity Press.

Lutz, H. (2010). Gender in the migratory process, Journal of Ethnic and Migration Studies, 36(10), 1647-1663.

McCann, P.; Poot, J. & Sanderson, L. (2010). Migration, relationship capital and international travel: theory and evidence, Journal of Economic Geography, 10(3), 361-387.

Özyakışır, D. (2017). Ekonomik kalkınmada göçmen transferlerinin rolü: mit mi gerçek mi? İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(2), 1172-1188.

Seyyar, A. (1999). Sosyal siyaset açısından kadın ve aile politikaları. İstanbul: Birey Yayınları.

Şahin, İ.; Şahin, C. & Öztürk, M. (2013). Barış harekâtı sonrasında Türkiye’den Kıbrıs’a yapılan göçler ve tatbik edilen iskân politikası. Turkish Studies – International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 8(7), 599-630.

Şener, D. K. & Ocakçı, D. F. (2014). Yoksulluğun çocuk sağlığı üzerindeki çok boyutlu etkileri. Ankara Sağlık Hizmetleri Dergisi, 13(1), 57-68.

Tunç, İ. (2013) Uluslararası göç ve göçmenlerin sosyo-kültürel uyum sorunları. (https://www.academia.edu/5875594/Uluslararas%C4%B1_ G%C3%B6%C3%A7_ve_Uyum_Sorunlar%C4%B1, 04.09.2015). Sayfasından erişilmiştir.

Ünal, S. (2014). Türkiye’nin beklenmedik konukları: “öteki” bağlamındayabancı göçmen ve mülteci deneyimi. Journal of World of Turks, 6(3), 65-89.

Yakinthou, C. & Polili, Ö. (2010). Ortak bir amaç üzerinde uzlaşmak: Kıbrıs’ ta mülteci ve sığınmacılar için insan hakkları. İstanbul: TESEV Yayınları

Yavuz, M. A. (2013). Kıbrıs'ın sessiz yüzü: göçmenler. http://eksiksatir.blogspot.com.cy/2013/07/kbrsn-en-buyuk-sorunlarndan-biri-goc-ve.html sayfasından erişilmiştir (Erişim Tarihi: 01.12.2017).

Yazıcıoğlu, Y. & Erdoğan, S. (2004). Spss uygulamalı bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık.

Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin.

Yin, R. K. (2009). Case study research: Design and method (4th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.




DOI: http://dx.doi.org/10.7596/taksad.v7i1.1432

Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.




Telif Hakkı (c) 2018 Journal of History Culture and Art Research

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.